IR-spektroskopi er ein metode i organisk analyse der ein undersøker korleis molekyl absorberer infraraud stråling. I Kjemi 2 bruker du metoden for å finne spor etter funksjonelle grupper, til dømes O-H, N-H, C=O, C-H og C=C. Poenget er ikkje å pugge alle tal i ei tabell, men å forstå kvifor bestemte bindingar gir bestemte utslag i eit spekter, og korleis du kan bruke informasjonen saman med strukturformlar, reaksjonar og andre analysemetodar.
For elevar på VG3 er IR ofte eit vendepunkt i organisk kjemi. Før dette har du gjerne lært om alkoholar, karboksylsyrer, estere, aminar, aldehyd, keton og andre stoffklasser. I IR må du bruke desse kunnskapane praktisk: Du får eit spekter, ser etter karakteristiske band og forklarer kva bandet seier om molekylet. Dermed handlar temaet både om kjemisk språk, kritisk tolking og presis argumentasjon. Dette passar godt med LK20, der du skal kunne utforske, tolke og bruke kjemiske modellar og data, ikkje berre gjengi definisjonar.
Hvorfor sammenligne analysemetoder?
I organisk analyse bruker ein sjeldan berre éin metode. IR, NMR, massespektrometri, kromatografi og kjemiske påvisningsreaksjonar gir ulike typar informasjon. Når du forstår forskjellen mellom metodane, blir det lettare å tolke ukjende stoff og skrive gode drøftingar. Du lærer også kvifor ein metode kan vere sterk i éin situasjon, men svak i ein annan.